Podwójne życie Weroniki

A knajpka Pasja się nazywa!

Jako, że jestem zwolenniczką jedzenia domowego to nie często bywam w restauracjach czy innych miejscach z tak zwaną kuchnią domową ;) Jakoś mój żołądek zawsze jest poszkodowany po konsumpcji w takich lokalach gdzie by to nie było a jak już włączę sobie swoją bujną wyobraźnie i wyobrażam sobie różne rzeczy na temat higieny, świeżości produktów itp.to już prawdziwy odlot!;) Taka ze mnie dziwaczka ale co tam tak mam i nie chcę obrażać kogokolwiek bo może tak w rzeczywistości nie jest a po prostu na oglądałam się horrorów i Pani Magdy jak to za każdym razem ukazuje w swoich programach delikatnie mówiąc nieporządek w kuchennych lokalach naszej rodzimej gastronomi. Ale jakoś wizytę w tym lokalu przeżyłam i mam się dobrze, a dlaczego go pokazuję a dlatego, że mój teren codziennej egzystencji ziemskiej wykazuje chroniczny brak miejsc klimatycznych. Miejsc takich, do których można byłoby wyjść kulturalnie z Ukochanym i patrząc mu głęboko w oczy zjeść pyszny żurek staropolski ;);)
A tu niespodzianka, nieopodal mojego miejsca zamieszkania jest takie malutkie miejsce w malutkim miasteczku, więc można takie miejsce stworzyć, nie potrzeba do tego metropolii!
Tak klimatycznie wnętrze bardzo w moim guście no może nie do końca bo najlepiej jakbym sobie sama stworzyła wystrój i na dodatek ugotowała. No ale to już nie można byłoby podciągnąć pod romantyczne wyjście we dwoje! ;) Tak więc to miejsce polecam z czystym sumieniem, mój żołądek wytrzymał, było romantycznie, był żurek i portfel nawet tak bardzo nie ucierpiał! ;) Pewnie dziwicie się, że pokazuję to miejsce, bo u Was - piszę do Duszyczek z wielkiego świata czyli dużych miast to sporo takich lokali. Ale Duszyczki z zaścianka będą wiedziały o czym piszę! ;) Może jakaś Duszyczka pozna to miejsce to jest nawet blisko no może nie blisko ale niedaleko, więc z chęcią się z nią tam spotkam na ploteczki! ;)











A to jedzonko, jak się okazało nie zaszkodziło mojej wyobraźni ! ;)


A to łapka Ukochanego ;) i żurek ;)

Dla Was i dla mnie...

Róża od różanego

Dobre Duszyczki miałam zamówienie na zawieszki - różyczki, czyż może być lepsze dla różanego ;) Oj pewnie, że może anielskie zawieszki ;) Ale te zrobiłam z wielką przyjemnością bo kocham róże i tak pomyślałam, że zrobię jedną więcej bo bardzo mi się podobają ale nie dla siebie tylko dla Duszyczki, która ma dobre serducho i będzie chciała pomóc ale więcej dowiecie się tutaj. Bardzo proszę zajrzyjcie, tam jeszcze jest zawieszka z ptaszkami też mam nadzieję, że znajdzie dobry domek ;) Zresztą tam jest dużo innych cudownych ,,darów serca,,.
Taka mała sesja w porannym słoneczku, nie wiedziałam które zdjęcie dać to wstawiłam wszystkie a co tam słoneczka i róż nigdy nie za wiele!
Słonecznego dnia życzę i proszę przyłączcie się do dobrych Duszyczek, które chcą pomóc Damianowi...

Nie można wszystkim pomóc, powiada małoduszny i nie pomaga nikomu...

Wykopki rynkowe ;taca 2zł, kryształowa pokrywka od nieznanego mi bliżej przedmiotu 5 zł, zawieszka własny wyrób moich łapek, różomaki bezcenny przejaw sympatii jaką darzy mnie pewna kochana Duszyczka ;)

Imieniny

Dzisiaj jest święto mojego imienia...
Długo się zmagałam z jego akceptacją bo jak na czasy jakie było mi przeznaczone przez moich Rodziców było nieco dziwaczne wręcz kosmiczne ;) Już w przedszkolu byłam tylko jedna, jedyna z tym imieniem ale wtedy to ani mi ani dzieciaczkom nie przeszkadzało ;) W szkole podstawowej
no to już gorzej, jedna jedyna w całej podstawówce, jedna jedyna we wszystkich podstawówkach no i jedna jedyna w cały mieście ;) Nie trzeba było pamiętać nazwiska, każdy wiedział o kogo chodzi...Wyobrażacie sobie jaka musiałam być grzeczna, bo w końcu byłam jedna jedyna i nikt nie mógł sobie mnie pomylić z inną osobą. Ale, że z natury jestem grzeczna ;) to nie miałam z tym kłopotów raczej wtedy bardziej mi zależało na przynależności do grupy. Żadnego wyróżniania się ale imię to za mnie robiło...Śmiać mi się teraz z tego chce ale wtedy miałam taki cichy żal do Rodziców, nie mogłam pojąć skąd Oni wynaleźli to imię. ?Przecież moje koleżanki to Kasie, Zosie,Marysie a tu Dominika! Dobre nie :)Jak sobie przypomnę jak mój Tata po każdej kolonii czy obozie odbierał listy a nazwisko się zgadzało tylko za każdym razem inne imię widniało to śmiać mi się chce ale to już wspomnienie.. Ale czytając to trzeba znać czasy jakie panowały w moim dzieciństwie, bo teraz to moje imię nie szokuje i jest normalne wsród innych wymyślnych jak ja to mówię ;) W szkole średniej już nie tylko imieniem się wyróżniałam, no i tak zostało do dziś..
Teraz jest pogodzona i nawet myślę, że to imię bardzo do mnie pasuje ;)

Moi Synkowie mają imiona, starszy Łukasz, bo ja miałam mieć tak, jakby się okazało, że byłabym chłopcem. Lubię to imię i choć nie jest wymyślne w jego roczniku a nawet wogóle nie poznałam innego Łukaszka ;) A mój młodszy to Adaś a nie po Mickiewiczu czy Małyszu bardziej po tym gagatku pierwszym mężczyźnie na Ziemi ;) Też myślę, że nie jest jakimś modnym czy popularnym imieniem ale za to musi być we wszystkim pierwszy ;) A piszę o imionach moich Dzieci bo mimo, że sama mam wymyślne to chciałam trochę ,,normalności,, dla moich Dzieci a za razem nie zależało mi na bardzo popularnych czy na topie imionach.I tak są dla mnie jedni jedyni! ;) Żeby nie było do żadnego imienia nie mam nic, teraz są inne czasy, czasami trudno mi spamiętać imię jakie nadała moja koleżanka czy ktoś ze znajomych no ale ja na to nie mam wpływu...Moja Siostra o ,,normalnym,, imieniu swoim Dzieciom nadała takie wymyślne imiona, bo twierdziła, że muszą się wyróżniać. Hmm, bez komentarza to pozostawię.To każdego sprawa indywidualna i niech tak zostanie .Ale dzisiaj skupmy się na moim imieniu, w końcu to moje imieniny! ;)

To taka krótka charakterystyka imienia, troszkę się zgadza ale to już pewnie tylko Duszyczki, które mnie znają będą wiedziały o jakie troszkę mi chodzi ;) Charakterystyka pochodzi z internetu ;)
Dominika to imię pochodzenia łacińskiego i oznacza 'należącą do Pana'.

Dominiki to zodiakalne Ryby, co oznacza, że są mało praktyczne, ale za to mają bogate wnętrze. Planetą odpowiednią dla imienia Dominika jest Mars, który zamienia ją w wojowniczkę o takie rzeczy jak sprawiedliwość, dobroć, szczerość, wiarę i inne ideały. Dopełnieniem jest jeszcze magiczna liczba siedem, która w życie Dominik wnosi jeszcze więcej mistyki i duchowości.

Osoby noszące imię Dominika są osobami bardzo szczerymi, stąd też można im zaufać. Żyją one oderwane od rzeczywistości, gdzieś w swoim mały świecie, wśród swoich własnych ideałów, które jak uważają w świecie realnym dawno już wymarły. Kiedy trzeba walczą bezlitośnie o swoje ideały. Żyjąc w swoim małym świecie nie zapominają jednak o innych ludziach. Nie są bardzo towarzyskie, ale mają grono bliskich znajomych, z którymi się świetnie dogadują. Kiedy trzeba służą bardzo chętnie swoją pomocą, są też bardzo współczujące. Kochają poezję i sztukę, są również bardzo religijne. W swoim życiu kierują się porywami serca, a nie rozumem, stąd też często obrywają od życia. Są bardzo ufne, dlatego często wykorzystywane przez otoczenie. Nie pokazują swoich trosk światu zewnętrznemu, ukrywają je w swoim małym świadku, stąd też często nawet najbliżsi znajomi nie wiedzą o ich problemach. Osoby o imieniu Dominika są osobami nie myślą jak inni przez pryzmat pieniądza, nie dbają o bogactwo zewnętrzne, ale cały czas pragną się wzbogacać wewnętrznie.

Idealnym zawodem dla osoby o imieniu Dominika jest katechetka, nauczycielka, malarka, pisarka bądź też psycholog. Katechetka ?:) hmmm ;)
Nie są bardzo towarzyskie o to chyba nie o mnie piszą ;)

Będzie mi miło jak poznam Wasze imiona, choć jeśli to tajemnica to niech tak zostanie...
A wszystkim Dominikom życzę samych anielskich chwil! ;) Niestety osobiście do dnia dzisiejszego nie poznałam żadnej Duszyczki o tym imieniu. Ale może kiedyś...
Mam nadzieję, że dotrwałyście do końca, bo straszliwie się rozpisałam ale straszna gaduła jest ze mnie...Buźka!

Skrzynka po ziemniakach i anielski pledzik

Właśnie robiłam sesję zdjęciową mojej skrzynki, gdy zadzwonił listonosz. Dostałam różowiutki pledzik o którym już dawno marzyłam. Nela pokazała go na swoim blogu i tylko napisałam, że takiego dość długo szukam. No i głośno napisane marzenie się spełniło, nie wiem co napisać tak mnie zaskoczyła niespodzianka, że cały czas się cieszę i nawet lepiej się poczułam ;) Chyba zacznę częściej pisać w komentarzach o moich marzeniach ;) A tak serio to bardzo cudna sprawa zostać tak po prostu obdarowanym tak chyba z czystej sympatii bo innego powodu nie widzę.
Takie gesty dodają skrzydeł i ten nasz świat blogowy staje się różowy. Bo prawdę mówiąc za każdym moim postem stoją rozważania po co ja w ogóle go piszę... Teraz upewniam się, że jednak warto dla poznania takich osób jak Nela czy inne bliskie memu sercu Duszyczki no i dla takiej chwili niedowierzania jak się trzyma różowy mięciutki pledzik w łapkach ;)
Dlaczego anielski pledzik, bo ma mi pomagać w tworzeniu anielskiej serii i tak będzie! ;)
Z takimi miłymi myślami będzie mi się teraz lepiej tworzyło! Dziękuję!





A co do skrzynki na ziemniaki to nie taka prosta sprawa było ją zdobyć ;) Co na rynku jakąś widziałam to nie na sprzedaż, aż jeden pan zlitował się nade mną po którymś razie moich zapytań i mi ją łaskawie sprzedał. Jest to dość stara poniemiecka skrzynia, ma napisy ale zapomniałam zrobić zdjęcia, są z tyłu nie zamalowywałam ich... Skrzynkę pomalowałam i nakleiłam stare serwetki i tak troszkę wyszło myślę po mojemu ;) Nie wiem czy widać moją koronkową vintage poszewkę na poduchę, mam jeszcze jedną ale muszę dokupić białą poduszkę, bo wszystkie mam w różowym kolorku ;)
Zdjęcia zrobione w moim nowym pokoiku, będę pokazywała jeszcze inne rzeczy jakie zrobiłam z myślą o moim nowym miejscu ;) Trochę wkładam pracy w ten pokoik ale to pozwala mi nie zwariować, chyba wiecie o co mi chodzi...
Buźka!