Wiecie, że mam bzika na punkcie starych fotografii i koronek. Połączenie te uważam najpiękniejsze na świecie! Cieszę się, że poznałam łapki mojej duszy. Bo moje łapki na pewno nie są od mojej duszyczki/czytać żartobliwie/ :) Szkoda, że nie są moje, bo wtedy tworzyłabym takie cudeńka, które odzwierciedlają moje upodobania. Anetka to przemiła Duszyczka ale widocznie Anety tak mają bo w swoim życiu poznałam tylko dwie ale za to jakie...:)







Jestem posiadaczką jeszcze innych cudeniek od Anetki. Pokażę je innym razem, bo co za dużo to nie zdrowo, choć w tym przypadku to męczy mnie straszny niedosyt! :)
Dzisiaj stałam w kolejce na poczcie 40 min. a były tylko dwie osoby przede mną ale co dostałam to wynagrodziło moją niechęć do stania w kolejce/ uraz z dzieciństwa:)/.
Więc ciąg dalszy cudeniek nastąpi...:)
Do sesji zdjęciowej użyłam mojego starego na nowo zrobionego krzesełka. Mam ich 6 szt, ale pokażę wszystkie jak stół pomaluję. Tapicerka to gobelinowe hafty i jest beżowa, jaśniejsza niż na zdjęciach. Zawieszki wiszą w różnych miejscach ale jak już wspomniałam nie wychodzą najlepiej na zdjęciach stąd te moje krzesło. Trzeba sobie jakoś radzić...
Buziaki :)
























