Piękne

Ta fotografia sprawiła, że zagłębiłam się w szalone lata 20-te...
I troszkę znalazłam takich pięknych ujęć naszych odważnych i pięknych babć ;)







Jeśli posiadacie podobne fotografie to proszę o przysłanie mi bo jestem na etapie wyszukiwania tych właśnie piękności! ;)
Znalazłam jeszcze wcześniejszą moją fascynację tymi zdjęciami ...Zobaczcie na datę tamtego postu dziwne prawie rok bez jednego dnia ...Ale najważniejsze, że w końcu kobietę z lusterkiem znalazłam...
Czujcie się piękne mimo brzydkiej pogody za oknem! ;)
Buźka!

RóżanyStyl

Swojego czasu trafiłam na upragniony manekin. Wcześniej kupiłam w tym samym sklepie taki mały identyczny i tak sobie westchnęłam szkoda, że nie jest duży. I proszę wchodzę do sklepu a manekin jest i to duży na dodatek w przecenie no to wzięłam kupiłam, pod pachę włożyłam i do samochodu zaprosiłam! ;) Fajny taki pasażer dla mnie idealny ja mówię on słucha! ;) Tak to mniej więcej wyglądało...


Teraz będę mogła Wam pokazywać moje ciuchy o ile mi się oczywiście będzie chciało i o ile Wy będziecie chciały! ;)
Widziałam akcję blogową Waszych torebek, chyba się już skończyła, więc teraz ja zacznę swoją akcję pokazywania zdobycznych torebek. Oczywiście nie wszystkie na raz ale tak co jakiś czas...
Dziś taka jak to ja mówię nie na co dzień tylko na zakupy czyli jak idę na polowanie na ryneczek to jest idealna bo ogromniasta i nie muszę się rozdrabniać na jakieś reklamówki, których nie znoszę tylko siup wszystko do jednej torebuni. Torba została uszyta przez naszą blogową Siostrę
Olę, zaczynam od niej bo bardzo ją lubię. Choć kolorystycznie nie jest moim image to dla niej zmieniłam swoje przekonanie, że beżowy to noszą tylko starsi ludzie. A skąd takie myślenie u mnie a stąd, że od zawsze widziałam starszych Niemców właśnie w tym kolorze ubranych. To chyba taka u nich tradycja! ;) I tak mi się jakoś utarło i kojarzyło...Poza tym 20 kilo temu wydawało mi się, że jasne kolory nie dla mnie tylko czerń bo psychicznie najlepiej i najszuplej się w nim czuję! ;) Choć dalej jestem wierna czerni to właśnie waniliowy nie beżowy ;) jest w mojej szafie o dziwo, mimo, że 20 kilo więcej i latek! Dlatego niemów nigdy- nigdy...;) Do tego upolowałam na ryneczku za 7 zł ten długaśny szalik. Strasznie mi się spodobał, taki wzorem przypomina mi mój sweter z wczesnej młodości, zrobiony przez moją Mamcię. Bardzo go lubiłam! A żeby było śmiesznie to szalik pochodzi z Niemiec, jak i zresztą manekin :)


Buziaki!;)

Kobieta z ćmą i gitarą

Nie wiedziałam, w którym albumie tą fotografię umieścić no to tutaj pokazuję. Mi się strasznie podoba! ;) Czasami sama się czuję jak ćma...

Jak za dawnych lat

Kolczyki pochodzą z lat 40-tych ubiegłego wieku a pudełeczko czy puzderko z rynku! ;)
Dziś właśnie trafiłam na nie i wydaje mi się, że pasuje do tych kameek. Lubię tak jak coś do czegoś pasuje a jeszcze jak się razem tego nie kupiło to już w ogóle! Do tego jeszcze chciałam Wam pokazać moją nową firanę oczywiście starą a czy będzie robiła za firankę to jeszcze nie wiem, bo u mnie nie koniecznie rzeczy mają takie przeznaczenia do jakich są przeznaczone...

Wszystkiego dobrego! ;)

Przed chwileczką znalazłam tą właśnie fotografię! ;) Czy Wam kogoś przypomina ?:) Musiałam się nią pochwalić i pokazać Wam bo jak nie Wam to komu ;)

Ciąg dalszy następuje...

Ktoś może powiedzieć, że te powietrze czuć naftaliną, stęchlizną do tego z czasem nieco przywykłam / z naciskiem na słowo nieco;)/ale w domu u siebie tego nie toleruję więc mam już wypróbowane sposoby na odświeżenie tego specyficznego zapachu...Zresztą nie wszystkie rzeczy czuć ,,starością,, i ja się staram właśnie na takich bazować! ;)
Kilka wdechów jeszcze mojego powietrza...

Elementarz, z którego się uczyłam, hmmm czyżby to było tak dawno, że już można go sprzedawać na targach staroci?:) Chyba tak ;)muszę nad tym pomyśleć a może nie warto, przecież czasu nie zatrzymam...

A tu pudło na kapelusze, oj jak dobrze, że swoje zdobyłam na rynku, bo te byłoby tylko westchnieniem. !Grubo ponad 100% przebitki na cenie jaką dałam za swoje, wprowadziło mnie w osłupienie ale może nie do końca, bo przecież wiem jakie ceny za co ,,chodzą,, . Czyli jak zwykle miałam szczęście ale takie przysłowie jest o szczęściu, nie będę cytować, bo powiecie z grzeczności, że to nie prawda itp. ;) a ja i tak wiem swoje! ;) Sanki też fajne...

A tu kolekcja kamei, niestety imitacje ale niektóre nawet fajne. Zresztą znam je chyba na pamięć, bo swojego czasu miałam okres na te właśnie panie! ;) Teraz mi przeszło ale kilka jeszcze w moim kuferku siedzi sobie grzeczne...Ja jednak wolę starą biżuterię ale wiadomo ceny takich są kosmiczne, no i można zgubić i co wtedy ;) Dlatego bazowałam na tych z lat 40-tych ubiegłego wieku są na prawdę piękne i można powiedzieć, że stare ...;)



Marta proszę tu wózeczek,łóżeczko dla lalek, nie trzeba nawet wychodzić z domu. Pogoda teraz brzydka, więc można u mnie z Córcią pooglądać! ;)


A to konik, który był moim wielkim marzeniem, na prawdę bardzo stary, myślę, że nawet wiktoriański...Ale on był tylko dla bogaczy! Misio też starutki i do tego sprawny, po nakręceniu grał tańczył i dawał dużo radości! ;) Przypomniał mi takie podobne miśki za czasów PRL-u były, pamiętacie...


A tu jeszcze broszki też nie koniecznie stare ale te różane nawet niektóre ładniutkie...

Buteleczki na perfumy...

Coś dla szyjących Duszyczek i nie tylko...

A to karteczki, może niektóre z Was wiedzą dlaczego je pokazuję a te Duszyczki, które nie wiedzą to zapraszam do zaglądania czasem do mojego Albumu! ;)
Karteczki niestety nie są moją własnością, a szkoda, bo już tak się ucieszyłam, że będę ich właścicielką. Niestety ceny ich były tak strasznie wysokie, że po całodniowym buszowaniu i ,,czarnej dziury,, w portfelu nie mogłam sobie ich zabrać do domku. Szkoda, że nie trafiłam na nie wcześniej, no cóż jakoś to przeżyłam! ;) Może jeszcze gdzieś będą na mnie czekały... Nawet zdjęcia niezbyt wyszły ale robione pod słońce! ;(


c.d.n! ;)
Miłej niedzieli! ;)

Przeminęło z wiatrem czyli powietrze, którym oddycham! ;)

Czy zastanawiał się pan kiedyś, jak silnie związani jesteśmy z przeszłością? Niekoniecznie naszą. Zresztą cóż to jest nasza przeszłość? Gdzie są jej granice? To jest coś w rodzaju bliżej nieokreślonej tęsknoty, tylko za czym? Czy nie za tym, czego nigdy nie było, a co jednak minęło? Przeszłość to tylko nasza wyobraźnia, a wyobraźnia potrzebuje tęsknoty, wręcz karmi się tęsknotą. Przeszłość drogi panie nie ma nic wspólnego z czasem, jak się sądzi.

Wiesław Myśliwski

c.d.n! ;)