Nie mam koncepcji na tytuł ;)

Dzisiaj Wielkanoc w tonacji retro jakby inaczej, z tym, że pewnie stwierdzicie, że smutnawe.
Może i racja ale mi się podobają te zawieszki i do odpowiedniego domu z duchem powiewu starodawnego stylu będą akurat pasować. Pisząc to mam na myśli oczywiście siebie ;) ale pewnie znajdą się Duszyczki co może zawieszki trafią w ich upodobania ;) Serweteczki dostałam od swojej Mamuśki. Nie czyta mojego bloga, nawet nie wie, że go prowadzę ale chyba nie musi i tak wie, że kocham serwetunie ;)

Dzisiaj jest piękny dzień! Choć jestem miłośniczką retro, to nie mogę napisać, że mój stary dach był moim ulubieńcem raczej utrapieńcem ;) Ale pochwalę się, że jestem posiadaczką nowego dachu! ;) Już nie muszę się martwić, że deszcz spadnie i znowu zostaniemy zalani. Niech ten stary pójdzie w niepamięć! A ja będę wgapiała się w te nowe dachówki jak w obraz ;) Piękny obraz! ;)

Życzę wszystkim bezpiecznego dachu nad głową i kolorowego dnia nie w takiej kolorystyce co moje zawieszki ;)
Buziaki!;)

Kochające się siostrzyczki ;)

Czyżby po tym króciutkim filmiku wiadomo, która sobie poradzi w życiu...;)tzn.poradziła zważywszy na rocznik filmu...

Dzisiaj przerwa od serwetek ;) i pozostałe zdjęcia z mojego ulubionego sklepu. Mam nadzieję, że nie męczę Was ale tyle ich zrobiłam, że szkoda ich nie pokazać. A może akurat zainspirują choćby uszyciem skrzata ;) Jest tu pewna Duszyczka co się specjalizuje w małych krasnoludkach ;)więc może pomoże jakby co...;) Dużo zwierzaczków uszytych już widziałam i za każdym razem cieszę się jak mała dziewczynka ;) Jak to dobrze, że są wśród nas Duszyczki, które szyją zabaweczki. Bo one przynoszą wiele radości i dorosłym i dzieciom ;)

















Mam do Was prośbę, napiszcie proszę w jakich kolorach maluje się w Waszych miejscach zamieszkania domy. Może jakie lubicie a jakie Was drażnią itp. U mnie jest przesilenie żółtego i pomarańczu, praktycznie wszystkie domy tak są malowane. Nie napiszę, że mi się to podoba, bo tak nie jest bo po prostu po pierwsze nie lubię ,,chóru,, a po drugie nie lubię tych kolorków.
Lubię indywidualność! Dlatego chcę pomalować tak jak lubię na kolor czarny a na nim różowe róże... Czy myślicie, że mogę zaszokować? Czy raczej ludzie podejdą do tego z wielką tolerancją? Proszę o szczere opinie ;)

Kochane to był taki żarcik ...Chciałam napisać komuś prima aprilis, no ale widzę, że chyba kiepsko żartuję! ;) A pytanie jest nadal aktualne, piszcie bo po prostu jestem ciekawa jak tam kolorystycznie u Was wygląda! ;)

Fotografie pochodzą z mojej skromnej kolekcji. Możecie je wykorzystywać, jeśli Wam się podobają w swojej twórczości artystycznej ;)


...Kiedy Bóg stworzył kobietę, był to już jego 6 dzień pracy i w dodatku po godzinach. . . Pojawił się anioł i spytał: - Czemu tyle czasu Ci to zajmuje? Bóg mu odpowiedział: - Widziałeś zamówienie? Musi być całkowicie zmywalna, ale nie plastikowa, ma 200 ruchomych części wszystkie wymienne, działa na kawie i resztkach jedzenia, ma łono, w którym się mieści 2 dzieci naraz, które znika, kiedy(pojęcia nie mam), ma taki pocałunek, który leczy każda rzecz od startego kolana do złamanego serca. Anioł starał się powstrzymać Boga: - To jest za dużo pracy na jeden dzień, lepiej poczekać ze skończeniem do jutra. - Nie mogę - powiedział Bóg. Jestem tak blisko skończenia tego dzieła, które jest tak bliskim memu sercu. Anioł zbliżył się i dotknął kobiety: - Ale zrobiłeś ją taka miękką? - Ona jest miękka, ale zrobiłem ją także twardą. Nawet nie wiesz ile może znieść lub osiągnąć.... - Będzie myśleć? - Spytał anioł. Bóg odpowiedział: - Nie tylko będzie myśleć, ale rozumować i negocjować. Anioł zauważył coś, z bliska i dotknął policzka kobiety. - Wydaje się, że ten model ma skazę. Powiedziałem Ci, że starałeś się dać za wiele rzeczy. - To nie jest skaza - sprzeciwił się Pan - to jest łza. - A po co są łzy? - Zapytał anioł. Bóg powiedział: - Łza to jest forma, która kobieta wyraża swoją radość, wstyd, rozczarowanie, samotność, ból i dumę. Anioł był pod wrażeniem. - Jesteś geniuszem, pomyślałeś o wszystkim, to prawda, że kobiety są zdumiewające. - Kobiety mają sile, która zdumiewa mężczyzn. Maja dzieci, przezwyciężają trudności, dźwigają ciężary, ale obstają przy szczęściu, miłości i radości. Uśmiechają się, kiedy chcą krzyczeć, śpiewają - kiedy chcą płakać, płaczą - kiedy są szczęśliwe i śmieją się - kiedy są zdenerwowane. Walczą o to, w co wierzą, sprzeciwiają się niesprawiedliwości, nie zgadzają się na nie jako odpowiedz, kiedy wierzą, że jest lepsze rozwiązanie. Nie kupią sobie nowych butów, ale swoim dzieciom tak. . . Ida do lekarza z przestraszonym przyjacielem, kochają bezwarunkowo, płaczą - kiedy ich dzieci osiągają sukcesy i cieszą się - kiedy przyjaciele odnoszą sukcesy. Łamie się im serce - kiedy umiera przyjaciel, cierpią - kiedy tracą członka rodziny, ale są silne, kiedy nie ma skąd wziąć siły - wiedza, że objęcie i pocałunek może uzdrowić zranione serce. Kobiety są różnych wielkości, kolorów i kształtów. Prowadzą, latają, chodzą lub wysyłają ci liściki, żeby powiedzieć ci, że Ciebie kochają. Serce kobiety jest tym, co powoduje, że świat się kreci. Kobiety robią więcej niż to, że rodzą dzieci. Przynoszą radość i nadzieje, współczucie i ideały. Kobiety maja wiele do powiedzenia i do dania. Tak, serce kobiety jest. . . zadziwiające!...
Autor nieznany

Ma tylko jedną wadę, zapomina, ile jest warta...

Euforia ;)

Przez dwa lata a może trzy, już straciłam rachubę na jednym z portali takie zdjęcie towarzyszyło mi jako awatar. Teraz znalazłam podobne i oczywiście kupiłam. Prawda, że dziwny zbieg okoliczności...;) Jeśli byłybyście takie dobre to upewnijcie mnie, że to jedna i ta sama Duszyczka bo ja z tej euforii to nie mogę uwierzyć, że to ta sama duszyczka! ;)


Dziękuję za Wasze odwiedziny i przemiłe pełne ciepła słowa. To takie pocieszające, że tyle dobrych Duszyczek znajduje się wirtualnym świecie a co w realnym świecie też byłybyście dobre dla mnie ? :) Nie odpowiadajcie, wiem przecież, że tak...;) Tak tylko sobie króciutko pofilozofowałam, bo tak lubię to robić! ;)
Buziaki! dobre Duszyczki ;)

Chwalipięta ;)

To moja nowa platforma ;) Marzyło mi się łóżko metalowe w pokoju dziennym zwanym saaalonem to w końcu mogę się pochwalić, że jest. Może nie takie jakie sobie wyobrażałam, bo chciałam stare kute z esami floresami ale nie mając możliwości finansowych na takowe zadowoliłam się tym ;) Marzyłam, żeby na nich pojawiły się romantyczne falbaniaste, koronkowe,różane poduszki. To też mi się nie udało, kupiłam nawet starą maszynę do szycia i już oczami wyobraźni widziałam jakie piękne poduszeczki szyję ;) ;) Niestety moje marzenie legło w gruzach. Dosłownie, bowiem maszyna, którą kupiłam, po prostu okazała się uszkodzona. W transporcie ją pogruchotali, tak, że moja wizja wspaniałej krawcowej szyjącej wspaniałe rzeczy legła w gruzach. Może to i dobrze przynajmniej się nie rozczaruję, że ze mnie taka krawcowa jak i artystka ;) A nadmienię, że za przesyłkę zapłaciłam na prawdę dużo, więc myślałam, że wszystko powinno być ok. Teraz ani pieniędzy ani poduszek ani spełnienia ;)Więc zadowoliłam się tymi moimi starymi , dokupiłam tylko narzutę z poduszkami. Na zdjęciach nie widać dobrze ale mają taki delikatny deseń kwiatowy różowy ;)

Stolik przytargałam ze strychu, długo tam czekał na swoją metamorfozę. Wczoraj go pomalowałam, poprzecierałam i takie cudeńko wyszło;) MariaPar i Bestyjeczko zamknijcie oczka;)

Kosz też ze strychu, pomalowałam na biało...Zając z Romantycznego Domu, chyba nie muszę reklamować, bo znany w świecie blogowym ;) Do tego mój nowy kocyk z różami...

Szyszka, którą kupiłam w tym sklepie co ostatnio pokazywałam i odgadła tylko Atenka ;););) Bardzo się z niej cieszę...

Talerzyk różany, metalowy, który ostatnio kupiłam na targu staroci, przemalowałam na biało...
Jajkiem już się chwaliłam ;)

Dzbanek różany do kolekcji mojej zdekompletowanej zastawy. Kupiony na targu staroci za grosze jak ja to mówię.Jest sporych rozmiarów, no fajny po prostu jest ;) A obok pewnie niezauważona leży sobie cichutko moja ulubiona różana zawieszka! ;)

Stara babcina ręcznie robiona narzuta...

To chyba dla mnie łóżeczko ? ;)

O, tak! Zdecydowanie to dla mnie, dziękuję pańciu, że o mnie tak dbasz ;);)

Amatorów mojego łóżeczka jest więcej ;) Tylko ja jakoś nie mogę spokojnie sobie na nim poleniuchować, bo zawsze coś ...;)

A to kompozycja mojego Synka, przyszedł i powiedział, żebym zrobiła zdjęcie to zrobiłam ;)

Jestem mistrzynią w zagracaniu przestrzeni i tej wolnej i tej już zagraconej! ;)
Czytałam na niektórych blogach, że biel to tylko na zdjęciach ładnie wygląda a w rzeczywistości jest ,,zimno,, w takich pomieszczeniach. Ja nie czuję, żebym ,,marzła,, w moim domku! ;) Wiecie co mam na myśli...
I to by było na tyle mojego chwalenia...;) Buziaki! ;) i ciepełka życzę...

P.s
Zdjęcia robione przy dużym nasłonecznieniu, niektóre pokazują troszkę inne kolorki niż w rzeczywistości. Wszystko jest raczej w waniliowo-białym odcieniu ;) Dlatego tak dużo zdjęć, bo nie mogłam się zdecydować, które najlepiej odzwierciedlają rzeczywistość...Zapomniałam nadmienić, że łóżko kupione w promocji jak i narzutę a to przecież ważna wiadomość! ;) jak dla mnie ...;)pa!:)

Wichrowe Wzgórza, moja miłość

Czym staje się miłość, gdy wypełni się do końca, do ostatecznej granicy? Co stanie się w chwili, gdy dwoje ludzi jest sobie tak pokrewnych, że tworzą jedność? Co może grozić, gdy patrząc komuś w oczy - widzisz siebie, ze wszystkimi wadami, namiętnościami, porywami duszy?

Anielka czyli Dorota ;)
wyróżniła mnie, jako, że wiecie, że nie przyjmuję wyróżnień ale zawsze dziękuję. To dziś napiszę też coś o sobie ale nie w punktach ;) Będzie to wyznanie miłosne ;) Bowiem jako młoda duszyczka przeczytałam Wichrowe Wzgórza i po prostu zakochałam się w Heatheliffie!
Usilnie szukam wszędzie po rodzince tej książki co pierwszy raz ją przeczytałam, bo to było niezwykłe wydanie. Bardzo stare i prawie w rozsypce. Dużo kartek brakowało ale mi to nie przeszkadzało ją przeczytać w jedną noc z wypiekami na mojej młodziutkiej pięknej twarzyczce ;) i pobiec na drugi dzień do biblioteki po lepsze wydanie. Bo każde słowo to opętanie, miłość, zazdrość,zemsta, egoizm. Każde musi być przeczytane, bo w każdym trzeba się zatracić...
Dla mnie to najpiękniejsza opowieść o miłości a przeczytałam ich dużo, bardzo dużo...
Oczywiście jak napiszę, że myślę, że jestem Katarzyną to chyba żadną z Was to nie zdziwi ;)
A chyba nie muszę pisać, że twórczość Emily Bronte i jej siostry jest na stałe wpisana w moje życie.
Tutaj prawie rok temu zamieściłam ukochaną piosenkę wykonywaną przez
inną Kate proszę posłuchajcie, bo to dzięki niej mogłam poznać tą miłość ;)

Na cóż by się zdało moje istnienie, gdyby ograniczało się tylko do tego świata? Ilekroć cierpiałam dotąd, zawsze to były cierpienia Heathcliffa. Widziałam je i czułam od pierwszej chwili. Przewodnią myślą mojego życia jest on. Gdyby wszystko przepadło, a on jeden pozostał, to i ja istniałabym nadal. Ale gdyby wszystko zostało, a on zniknął, wszechświat byłby dla minie obcy i straszny, nie miałabym z nim po prostu nic wspólnego...

Nie umiem tego wyrazić, ale z pewnością każdy człowiek zdaje sobie sprawę, że istnieje część nas i samych gdzieś całkowicie poza nami...

Jest zawsze, zawsze obecny w moich myślach – nie jako radość, bo i ja nie zawsze jestem dla siebie radością, ale jak świadomość mojej własnej istoty...

„Nie mogę żyć bez mego życia! Nie mogę żyć bez mojej duszy!”

Miłości Wam życzę!
Kochajcie i bądźcie kochane...