Viola wygrała u mnie Mikołajkową Czekoladkę i przy tej okazji wymieniłyśmy się prezentami, ku mojej oczywiście wielkiej radości!:) Bo nie ma dla mnie lepszego prezentu jak malutkie krzyżyki, które za pomocą zdolnych łapek - Duszyczki tworzą niesamowite rzeczy. Tym razem chciałam troszkę nie w moich kolorach haft i wybrałam sobie przepiękną Madonnę! Dostałam jeszcze camee i skrzydełka z gwiazdką. Wszystko piękne! Ode mnie Viola dostała zawieszki aniołkowa i damę w różach do tego moją zdobycz haftowaną makatkę w jej ulubionym niebieskim kolorku! Kolory niestety nie oddają rzeczywistości ale to już nie moja wina tylko aury za oknem...Makatka jest na prawdę śliczna, bogato wyszywana, szkoda, że nie udało mi się zrobić lepszego zdjęcia. Ale najważniejsze, że Violi się prezenciki spodobały. Dziękuję Violu! :)
A tutaj znalazłam dowód dla grzecznych Duszyczek, do których Mikołaj w tym roku nie przyszedł... Zobaczcie same dlaczego, gdzie się podziewał, śmiem twierdzić, że woli te niegrzeczne Duszyczki od grzecznych! Hmmm chyba nie on jeden! ;)
Pozdrawiam wszystkie Duszyczki i te grzeczne i te niegrzeczne o ile takie do mnie zaglądają! ;)
Dostałam od starszego Syna kalendarz adwentowy i już się ucieszyłam, bo myślałam, że to aniołkowe czekoladki a tu niespodzianka zamiast czekoladek aniołki do zawieszenia na choinkę. Są takie delikatne i na prawdę urocze, każdy inny, wiem bo mam już ich 10. Codziennie razem z młodszym Synkiem rozpakujemy jednego i radocha jest na całego. Taka mała rzecz a jak cieszy ale życie właśnie składa się z takich małych ale miłych chwil, oby ich było jak najwięcej i musimy pamiętać, że te chwile jakby nie było to my tworzymy i to od nas zależy czy będzie ich sporo w naszym życiu...
Tutaj na zdjęciu pierwsze dwa.
A muszę Wam pokazać co znalazł jeszcze mój Synek i przywiózł mi - gazetkę z reklamą różnych prezentów. Zdziwiłam się, bo reklam nie bardzo lubię i nigdy nie czytam takich rzeczy ale jak zobaczyłam moją ukochaną dziewczynkę na okładce książki Marii Rodziewiczówny to już zrozumiałam i bardzo się ucieszyłam!:) Jej książki czytałam bardzo dawno temu, chyba muszę sobie poprzypominać jej miłosne opowieści! ;)
Teraz przed nami trudny okres przygotowań przedświątecznych może trzeba by było w końcu ziścić wizję tej starej fotografii?:)
Dziś taki miły dzień, mam nadzieję, że byłyście grzeczne i dostałyście bądź dostaniecie prezenty od Mikołaja! ;) Jeśli chodzi o mnie to ja dostałam ale to jeszcze wirtualny jest prezent i czekam, za kilka dni powinnam dostać. Pewnie się domyślacie co to będzie...;) Jest to drobiazg, ale właśnie takie prezenty lubię najbardziej. Nie lubię drogich, kosztownych, bo to nie o to chodzi...Podzielcie się swoimi prezentami i pochwalcie się co dostałyście albo możecie się wyżalić, że tym razem Mikołaj zapomniał o Was...Ale najważniejsze, że Wy pamiętacie aby być Mikołajem dla swoich bliskich, prawda?:)Wierzę w Mikołaja bo wierzę, że każdy z nas może być nim i to jest najpiękniejsze w tym pamiętaniu o Świętym Mikołaju!:) W oczekiwaniu na Mikołaja taki misz-masz Mikołajkowy...Szukałam najstarszego wizerunku Mikołaja bo taki lubię najbardziej, choć wiadomo teraz robi karierę ten grubaśny, wesoły Mikołaj ale ja jestem nie z tej epoki więc pozostanę przy tym bardziej przypominającego wizerunkiem prawdziwego Świętego Mikołaja! ;) Koncern Coca-Coli wydał miliony dolarów aby wizerunek Mikołaja zmienić ja nie mam milionów aby przywrócić na nowo prawdziwszy wizerunek./zresztą kto by chciał! ;)/.. Ale zawsze mogę zamieścić post, przypominający, że ten Mikołaj to już tylko zrealizowana wizja ludzi, którzy tak na prawdę zbili fortunę na tej tradycji, pięknej tradycji...I, że warto w tym komercyjnym świecie, mówić dzieciom prawdziwą opowieść o Świętym Mikołaju - biskupie z Miry! Mimo wszystko to piękne, że idea rozdawania prezentów jest ciągle żywa bo to wielka radość dla obdarowywanych jak i dla tych co dają prezenty pod warunkiem, że wypływa ta potrzeba z serca :) Święty Mikołaj Biskup z Miry Miłych Mikołajek! :)
P.s Miłym prezentem dla mnie byłoby zostawienie kilu słów od Duszyczek, które mnie cichutko odwiedzają a nigdy nic nie piszą...;)
Dzisiaj u mnie jest strasznie buro i ponuro, więc troszkę należałoby sobie ubarwić czas... Taka mała przemiana starych fotografii, nawet nasi dziadkowie potrzebowali koloru i ubarwiali ręcznie fotografie. Jeśli o mnie chodzi to lubię te w sepii, czarno-białej tonacji jak i te kolorowane - nieco kiczowate ale zawsze ściskające mnie za serducho! ;) Przy okazji chciałam delikatnie przypomnieć, że dziś koniec zapisów na Czekoladkę. Może jeszcze jakaś grzeczna Duszyczka znajdzie się lubiąca czekoladki to zapraszam serdecznie! ;)
.jpg)
