Euforia ;)

Przez dwa lata a może trzy, już straciłam rachubę na jednym z portali takie zdjęcie towarzyszyło mi jako awatar. Teraz znalazłam podobne i oczywiście kupiłam. Prawda, że dziwny zbieg okoliczności...;) Jeśli byłybyście takie dobre to upewnijcie mnie, że to jedna i ta sama Duszyczka bo ja z tej euforii to nie mogę uwierzyć, że to ta sama duszyczka! ;)


Dziękuję za Wasze odwiedziny i przemiłe pełne ciepła słowa. To takie pocieszające, że tyle dobrych Duszyczek znajduje się wirtualnym świecie a co w realnym świecie też byłybyście dobre dla mnie ? :) Nie odpowiadajcie, wiem przecież, że tak...;) Tak tylko sobie króciutko pofilozofowałam, bo tak lubię to robić! ;)
Buziaki! dobre Duszyczki ;)

Chwalipięta ;)

To moja nowa platforma ;) Marzyło mi się łóżko metalowe w pokoju dziennym zwanym saaalonem to w końcu mogę się pochwalić, że jest. Może nie takie jakie sobie wyobrażałam, bo chciałam stare kute z esami floresami ale nie mając możliwości finansowych na takowe zadowoliłam się tym ;) Marzyłam, żeby na nich pojawiły się romantyczne falbaniaste, koronkowe,różane poduszki. To też mi się nie udało, kupiłam nawet starą maszynę do szycia i już oczami wyobraźni widziałam jakie piękne poduszeczki szyję ;) ;) Niestety moje marzenie legło w gruzach. Dosłownie, bowiem maszyna, którą kupiłam, po prostu okazała się uszkodzona. W transporcie ją pogruchotali, tak, że moja wizja wspaniałej krawcowej szyjącej wspaniałe rzeczy legła w gruzach. Może to i dobrze przynajmniej się nie rozczaruję, że ze mnie taka krawcowa jak i artystka ;) A nadmienię, że za przesyłkę zapłaciłam na prawdę dużo, więc myślałam, że wszystko powinno być ok. Teraz ani pieniędzy ani poduszek ani spełnienia ;)Więc zadowoliłam się tymi moimi starymi , dokupiłam tylko narzutę z poduszkami. Na zdjęciach nie widać dobrze ale mają taki delikatny deseń kwiatowy różowy ;)

Stolik przytargałam ze strychu, długo tam czekał na swoją metamorfozę. Wczoraj go pomalowałam, poprzecierałam i takie cudeńko wyszło;) MariaPar i Bestyjeczko zamknijcie oczka;)

Kosz też ze strychu, pomalowałam na biało...Zając z Romantycznego Domu, chyba nie muszę reklamować, bo znany w świecie blogowym ;) Do tego mój nowy kocyk z różami...

Szyszka, którą kupiłam w tym sklepie co ostatnio pokazywałam i odgadła tylko Atenka ;););) Bardzo się z niej cieszę...

Talerzyk różany, metalowy, który ostatnio kupiłam na targu staroci, przemalowałam na biało...
Jajkiem już się chwaliłam ;)

Dzbanek różany do kolekcji mojej zdekompletowanej zastawy. Kupiony na targu staroci za grosze jak ja to mówię.Jest sporych rozmiarów, no fajny po prostu jest ;) A obok pewnie niezauważona leży sobie cichutko moja ulubiona różana zawieszka! ;)

Stara babcina ręcznie robiona narzuta...

To chyba dla mnie łóżeczko ? ;)

O, tak! Zdecydowanie to dla mnie, dziękuję pańciu, że o mnie tak dbasz ;);)

Amatorów mojego łóżeczka jest więcej ;) Tylko ja jakoś nie mogę spokojnie sobie na nim poleniuchować, bo zawsze coś ...;)

A to kompozycja mojego Synka, przyszedł i powiedział, żebym zrobiła zdjęcie to zrobiłam ;)

Jestem mistrzynią w zagracaniu przestrzeni i tej wolnej i tej już zagraconej! ;)
Czytałam na niektórych blogach, że biel to tylko na zdjęciach ładnie wygląda a w rzeczywistości jest ,,zimno,, w takich pomieszczeniach. Ja nie czuję, żebym ,,marzła,, w moim domku! ;) Wiecie co mam na myśli...
I to by było na tyle mojego chwalenia...;) Buziaki! ;) i ciepełka życzę...

P.s
Zdjęcia robione przy dużym nasłonecznieniu, niektóre pokazują troszkę inne kolorki niż w rzeczywistości. Wszystko jest raczej w waniliowo-białym odcieniu ;) Dlatego tak dużo zdjęć, bo nie mogłam się zdecydować, które najlepiej odzwierciedlają rzeczywistość...Zapomniałam nadmienić, że łóżko kupione w promocji jak i narzutę a to przecież ważna wiadomość! ;) jak dla mnie ...;)pa!:)

Wichrowe Wzgórza, moja miłość

Czym staje się miłość, gdy wypełni się do końca, do ostatecznej granicy? Co stanie się w chwili, gdy dwoje ludzi jest sobie tak pokrewnych, że tworzą jedność? Co może grozić, gdy patrząc komuś w oczy - widzisz siebie, ze wszystkimi wadami, namiętnościami, porywami duszy?

Anielka czyli Dorota ;)
wyróżniła mnie, jako, że wiecie, że nie przyjmuję wyróżnień ale zawsze dziękuję. To dziś napiszę też coś o sobie ale nie w punktach ;) Będzie to wyznanie miłosne ;) Bowiem jako młoda duszyczka przeczytałam Wichrowe Wzgórza i po prostu zakochałam się w Heatheliffie!
Usilnie szukam wszędzie po rodzince tej książki co pierwszy raz ją przeczytałam, bo to było niezwykłe wydanie. Bardzo stare i prawie w rozsypce. Dużo kartek brakowało ale mi to nie przeszkadzało ją przeczytać w jedną noc z wypiekami na mojej młodziutkiej pięknej twarzyczce ;) i pobiec na drugi dzień do biblioteki po lepsze wydanie. Bo każde słowo to opętanie, miłość, zazdrość,zemsta, egoizm. Każde musi być przeczytane, bo w każdym trzeba się zatracić...
Dla mnie to najpiękniejsza opowieść o miłości a przeczytałam ich dużo, bardzo dużo...
Oczywiście jak napiszę, że myślę, że jestem Katarzyną to chyba żadną z Was to nie zdziwi ;)
A chyba nie muszę pisać, że twórczość Emily Bronte i jej siostry jest na stałe wpisana w moje życie.
Tutaj prawie rok temu zamieściłam ukochaną piosenkę wykonywaną przez
inną Kate proszę posłuchajcie, bo to dzięki niej mogłam poznać tą miłość ;)

Na cóż by się zdało moje istnienie, gdyby ograniczało się tylko do tego świata? Ilekroć cierpiałam dotąd, zawsze to były cierpienia Heathcliffa. Widziałam je i czułam od pierwszej chwili. Przewodnią myślą mojego życia jest on. Gdyby wszystko przepadło, a on jeden pozostał, to i ja istniałabym nadal. Ale gdyby wszystko zostało, a on zniknął, wszechświat byłby dla minie obcy i straszny, nie miałabym z nim po prostu nic wspólnego...

Nie umiem tego wyrazić, ale z pewnością każdy człowiek zdaje sobie sprawę, że istnieje część nas i samych gdzieś całkowicie poza nami...

Jest zawsze, zawsze obecny w moich myślach – nie jako radość, bo i ja nie zawsze jestem dla siebie radością, ale jak świadomość mojej własnej istoty...

„Nie mogę żyć bez mego życia! Nie mogę żyć bez mojej duszy!”

Miłości Wam życzę!
Kochajcie i bądźcie kochane...

Wiosenna masówka ;)

Jako, że nie mogę wyjść na dwór w poszukiwaniu wiosny to taka masówka wiosenna w zamian ;) Wszystkiego tak dużo, że trudno się odnaleźć w tym sklepie...Może dlatego wyszłam z niego tylko z jedną rzeczą. Ale za to z taką, którą długo szukałam... Oczywiście pochwalę się później, a co ;) Zdradzę tylko, że stoi przy różowościach no i nasza Atenka ma to na parapecie ;););)
Oczywiście skupiłam się na moim ulubionym kolorku ale były tam różne opcje kolorystyczne. Więc dla każdego coś w jego stylu ;)

Miłej wiosny! ;)

Dziewczyny do wzięcia - A co ty tam wiesz?

Uwielbiam ten film, to jeden z tych co mogę oglądać setki razy i śmiać się do łez ;)
Moje ulubione teksty to z kremem sułtańskim i jak sobie dziewczyny w łazience prawią komplementy oczywiście każda sama sobie ;)W ogóle wszystkie teksty i gra aktorów mnie rozbrajają i jeżeli jakimś dziwnym sposobem nie znacie tego filmu to musicie to nadrobić...;)
A wiecie co ja tam wiem, same zobaczcie ..;)
Wesołego wieczoru ;)

Zawieszki robię, bo lubię ;)

Lubię robić zawieszki ślubne! To takie wizualne obcowanie ze szczęściem! :)
Zawieszkę zrobiłam dla przesympatycznej Gosi, to są jej Rodzice. Wyglądają na takich szczęśliwych! Mam nadzieję, że w spólnym życiu, swoim szczęściem obdarowali wiele Duszyczek.Niestety ja nie mogę zrobić swoim Rodzicom takiej zawieszki nad czym ogromnie ubolewam...Miałam okazję robić zawieszki jej Rodziców jak byli małymi dziećmi, więc już ta rodzina nie jest mi obca ;) Są już umieszczone na moim blogu Zawieszkowo o tutaj jakby ktoś z ciekawości chciał zobaczyć ;) Zawieszki są umieszczone za zgodą Gosi...

A to świąteczne zawieszki tak do pooglądania nie koniecznie do podziwiania ;)
Ta pierwsza to moja ulubiona :)


Buziaki! :) i słoneczka życzę, bo u mnie mgła jak z horroru...
Szczęśliwego dnia! ;)

Wiosna w raju na Ziemi ;)

W sobotę odwiedziłam mój raj na Ziemi i chciałam Wam pokazać przedwiośnie taki przedsmak przed prawdziwą wiosną. Dzisiaj się dowiedziałam, że nasza siostra blogowa,Marta ;) również tam była, Ach! Szkoda, że nie wiedziałam, że będziemy w tym samym czasie w tym samym miejscu...A spędziłam cały dzień w Niemczech jak nigdy bo tak to zawsze przelotem, więc miałybyśmy dużo czasu na ploteczki ;)i na buszowania w różnych ciekawych sklepach ;) Szkoda!



















Na co dzień preferuję styl wiktoriański, gotycki, retro albo jak ja to mówię babciny/właściwie prababciny;)/, jednak jak nadchodzi lato zamieniam się prawdziwą wieśniaczkę /nie obrażam wsi ;)/zakładam espadryle, lniane ciuszki, kapelusz słomkowy i ogromny koszyk wiklinowy i lecę jak motyl /20 kilogramów temu/ na pole zasiane makami i chabrami ;) Wychodzi wtedy ze mnie taka Ania z Zielonego Wzgórza...;) Wszystkim życzę lotu motyla nie ważne kilogramy i lata, ważne żeby znaleźć siły na ten lot. Ciekawe czy jakaś Duszyczka, będzie wiedziałam co chcę napisać, bo jakoś chyba piszę bez składu i ładu...;) Bużka! :)
c.d.n