Swojego czasu trafiłam na upragniony manekin. Wcześniej kupiłam w tym samym sklepie taki mały identyczny i tak sobie westchnęłam szkoda, że nie jest duży. I proszę wchodzę do sklepu a manekin jest i to duży na dodatek w przecenie no to wzięłam kupiłam, pod pachę włożyłam i do samochodu zaprosiłam! ;) Fajny taki pasażer dla mnie idealny ja mówię on słucha! ;) Tak to mniej więcej wyglądało...
Teraz będę mogła Wam pokazywać moje ciuchy o ile mi się oczywiście będzie chciało i o ile Wy będziecie chciały! ;)
Widziałam akcję blogową Waszych torebek, chyba się już skończyła, więc teraz ja zacznę swoją akcję pokazywania zdobycznych torebek. Oczywiście nie wszystkie na raz ale tak co jakiś czas...
Dziś taka jak to ja mówię nie na co dzień tylko na zakupy czyli jak idę na polowanie na ryneczek to jest idealna bo ogromniasta i nie muszę się rozdrabniać na jakieś reklamówki, których nie znoszę tylko siup wszystko do jednej torebuni. Torba została uszyta przez naszą blogową Siostrę
Olę, zaczynam od niej bo bardzo ją lubię. Choć kolorystycznie nie jest moim image to dla niej zmieniłam swoje przekonanie, że beżowy to noszą tylko starsi ludzie. A skąd takie myślenie u mnie a stąd, że od zawsze widziałam starszych Niemców właśnie w tym kolorze ubranych. To chyba taka u nich tradycja! ;) I tak mi się jakoś utarło i kojarzyło...Poza tym 20 kilo temu wydawało mi się, że jasne kolory nie dla mnie tylko czerń bo psychicznie najlepiej i najszuplej się w nim czuję! ;) Choć dalej jestem wierna czerni to właśnie waniliowy nie beżowy ;) jest w mojej szafie o dziwo, mimo, że 20 kilo więcej i latek! Dlatego niemów nigdy- nigdy...;) Do tego upolowałam na ryneczku za 7 zł ten długaśny szalik. Strasznie mi się spodobał, taki wzorem przypomina mi mój sweter z wczesnej młodości, zrobiony przez moją Mamcię. Bardzo go lubiłam! A żeby było śmiesznie to szalik pochodzi z Niemiec, jak i zresztą manekin :)
Buziaki!;)
.jpg)
