Mól książkowy

Trafiłam ostatnio na pudło stareńkich książek. Było ich sporo...Zaczęłam szperać i wyjmując po kolei stworzyłam taki komplet. Wizualnie i kolorystycznie fajnie to się razem komponuje! O czym są hmm mogę się jedynie domyślać bo jak zwykle u mnie znaleziska są w języku niemieckim. Marzę o zdobywaniu stareńkich książek w naszym ojczystym języku! Niestety w moim miejscu zamieszkania to trudna sprawa! Mam dostać od dobrej Duszyczki stare wydanie Pana Tadeusza, już się cieszę na samą myśl!;) A wracając do tych znalezisk, okładki tych książek są niesamowite! Każda mnie po prostu zachwyca kolorystyką i wzorem...

 

Mieczyki po wczorajszym gradobiciu całkiem się połamały więc musiałam je do domku przygarnąć! 

Sadziłam białe i koloru fuksji! Owszem białe były, a cyklamenowe aż dwa! Reszta łososiowa, hmm nie mój kolor ale przecież to nie tragedia! ;)

Jestem ciekawa czy wiecie co to za kolumienki? :) Czy zgadniecie jakie miały kiedyś zastosowanie ?

Super ozdoba i taka oryginalna, zaznaczam w sklepie nie do zdobycia! ;) Są wielgaśne!

Buziak i bądźcie dzisiaj szczęśliwe, jutro też! ;)

Świnki na dachu i małanka w słonecznikach! ;)

Witajcie moje kochane dobre Duszyczki! ;)

Mam nadzieję, że troszkę się stęskniłyście za mną!;) Już jestem! Miałam przerwę w blogowaniu bo po prostu świat pędzi a ja razem z nim! ;) Ale teraz mam nadzieję, że zwolnię obroty i już będzie mnie troszkę więcej w tym naszym wspólnym wirtualnym świecie!

Wczoraj był piękny dzień, gorący ale to ostatnie takie letnie chwile więc nie narzekam tylko cieszę się wszelkimi urokami! Nawet świnkami na dachu! ;)

Zatrzymaliśmy się w drodze na ruskie pierogi, które uwielbiamy.

Nawet ja małanka jak to mój Tatusiek zawsze o mnie mówi /w jego stronach z dzieciństwa tak się mówiło na cyganeczki! ;)/ wkomponowałam się idealnie w klimat tego miejsca! Mam nadzieję, że Wasze wyobrażenie o mnie nie ulegnie aż tak bardzo w gruzach! ;) Ale jak już pisałam piękna i młoda już byłam dwadzieścia kilogramów temu teraz zostało tylko ,,i,,! Ale co tam mogę dodać i wesoła bo mi tego chyba nie brakuję! ;) Swojego wizerunku raczej nie lubię umieszczać ale bardzo mi się spodobało zdjęcie no i czas już abyście zobaczyły na własne oczy dziwaczkę, która Was ciągle męczy swoją miłością do dawnych klimatów;)

Ps. No to teraz kasuję zdjęcie tak aby spokojnie spać! ;) Dzięki za miłe komentarze!

Wasza małanka! ;)
Buziak!

Amorek

Stara kartka pochodzi z mojej kolekcji  w tle mieczyk z mojego ogródka! Pierwszy raz zagościły w moim ogródku białe mieczyki. Do tej pory  nie mieściły się w palecie barw  ale to już się na szczęście zmieniło! ;) Tak samo było z wrzosami ale od zeszłego roku biały kolor zawładnął moim sercem i już nie jestem taka różowa w swoim zapatrywaniu się na roślinki! ;)

Dużo miłości!

Polowanie na ptaszka! ;)

Stara klatka była kupiona na tym samym targu staroci co pamiętnik! Zbieg okoliczności przypadkowy, dopiero w domu zobaczyłam... Jednym słowem polowanie się udało! ;)Ale ja zwyczajowo słowika wolę na wolności a klatki do ozdoby! ;) Choć znam pewną romantyczną Duszyczkę co ma bardzo dobry kontakt ze swoimi ptaszkami i z tego jak o nich pisze bardzo je kocha! To tylko świadczy, o jej wrażliwości! A wiadomo ptaszki muszą gdzieś mieszkać a klatka to i ch domek! Jestem pewna, że u niej ptaszki choć w klatce czują się szczęśliwe! 

Czasem czuję się jak w klatce i  niekiedy chciałbym się z niej wyrwać polecieć w świat i poczuć się wolna! ;) Ale oczywiście dosłownie tego proszę nie czytać bo gdzie mi będzie lepiej niż we własnym gniazdku! To tylko takie przelotne myśli  ale to chyba normalne bo kto by się nie chciał choć na chwilkę oderwać od codzienności...;)

Jak tylko położyłam kwiatka do zdjęcia, przyleciała biedroneczka! ;)

To druga kartka w pamiętniku z namalowanymi ptaszkami! Lusterko stare, zauroczyło mnie, ale niestety nie jest z bajki o królewnie Śnieżce! ;) Skąd wiem, proste nie mówi mi, że jestem najpiękniejsza ale co tam przecież wiem, że Śnieżka  jest bezkonkurencyjna! ;)

Buziak!

Biały kruk i paranoja gwarantowana

W sobotę nie omieszkałam pobuszować na targu staroci.

Zdobyłam wiktoriański pamiętnik z 1892/93! Marzyłam o pamiętniku już długo ale nawet na myśl mi nie przyszło, że znajdę taki stareńki! Jakby nie było z mojej ukochanej epoki!W nim zapiski i dwie ręcznie malowane karteczki.! Dziś jedna z nich! Pamiętnik to dla mnie taki biały kruk!

Czasami zastanawiam się nad tym czy mam prawo posiadać czyjeś słowa, myśli, pamiątki rodzinne....Przecież każda rzecz do kogoś kiedyś należała....A z drugiej strony to chyba dobrze, że te rzeczy nie są zapomniane i nie leżą gdzieś w ciemnych piwnicach czy zalanych strychach!

Tak samo z moim awatarem, przecież to nie ja ale tak na prawdę to wizerunek tej kobiety jest jakby nie było moim wizerunkiem! Hmm może nie miałaby mi za złe jakby się dowiedziała, że dzięki mnie nadal ,,żyje,,! No bo ja chyba nie miałabym nic przeciwko jakby jakaś duszyczka za 100 lat moją twarzyczkę zaadoptowałaby na własne image! ;) Po warunkiem, że w byłaby to dobra Duszyczka! ;)

A pro po dobrej Duszyczki to właśnie dwie takie zaprzyjaźnione Duszyczki zrobiły mi niespodziankę!

Ta właśnie pocztówka z ,,moją,, podobizną to od Anetki i jej Mamy! :) Czyż to nie cudne, że o mnie pomyślały! Aj nic więcej nie napiszę bo napisałam do nich z podziękowaniami a Wam chciałam się tylko pochwalić tą niezwykłą niespodzianką!

Charakter pisma trudno do odszyfrowania, jest tych wpisów sporo!

Patrzę i patrzę i jak tak sobie patrzę to jakoś myślę, że ta kobieta jest do mnie podobna!;)
Hi,hi ! ;) No ale jak tak się z nią w jakiś sposób utożsamiam przez ponad dwa lata to paranoja gwarantowana! ;)
Jakby nie było to bardzo ją lubię! ;) I myślę, że jednak jestem do niej podobna ale nie mam na myśli podobieństwa fizycznego, raczej chodzi mi o podobieństwo duchowe!
Buziak!

Koń, który się nie śmieje! ;)

Obiecałam pokazać konika to pokazuję! ;) Konik to stara zabawka trudna do zdobycia. Dlatego bardzo jestem zadowolona, że trafił do mojego domku. Jest sporych rozmiarów. Pamiętam jak go zobaczyłam to moja radość była oszałamiająca! ;) Jest królem mojej skromnej kolekcji różnorodnych  koników...
Dziękuję za ostatnie komentarze! Pisałam o braku zrozumienia w swoim otoczeniu... tutaj wiem, że są Duszyczki, które czują tak jak ja i widzą w starociach piękno minionego czasu! ;) Dlatego pokazuję swoje zdobycze bo przynajmniej mogę spokojnie się nimi pochwalić bez myśli, że muszę się tłumaczyć na co mi to...i po co tak wymyślam...Jak ktoś tego nie czuje nigdy mnie nie zrozumie! Szkoda bo ja bardzo lubię rozmawiać o starociach, dawnych klimatach ale nie mam z kim...Nie licząc miejsc jakimi są targi staroci  i Was dobre Duszyczki! ;)Buziak!

Koń by się uśmiał! ;)

Koń by się uśmiał ale może nie dosłownie! Bo kto by pomyśłał, że okno ze stajni będzie moim obiektem pożadania i zagości w moim salonie! ;) Okienko wyczyściłam, jedną górną szybkę przełożyłam na dół a tą stłuczoną miałam wyjąć ale się rozmyśliłam.  Myślę, że dodaje to tajemniczości....Co do konia to będzie niebawem, ponieważ  jest w pobliżu okienka. Nie  jest prawdziwy i na dodatek się  nie śmieje! ;)  Za to moje znajome Duszyczki z życia realnego to dopiero mają ubaw! ;)Ale podobno śmiech to zdrowie więc nie mam nikomu za złe! Czasami chciałabym usłyszeć Dominika fajny klimat tworzysz ale chyba w tym w cieleniu to chyba niemożliwe! Najważniejsze, że ja się dobrze czuję w swoim otoczeniu no i domownicy nie nażekają. Ale Oni są przyzwyczajeni! No i chcą mojego szczęścia a to właśnie mnie najbardziej uszczęśliwia...Dodam, że okienko przywiósł mi ze wsi mój Ukochany /czyt.mąż!;)/Dobrze, że mnie wspiera w tej mojej miłości do dawnych klimatów bo jakby nie było to trudno z taką dziwaczką żyć jak ja! ;)
Buziak!

Ps.
Drzwi pokażę, stolik również...Pamiętam tylko jeszcze je ciągle aranżuję! Jak tylko uznam, że są ok pokażę!