Jest
zawsze obecny w moich myślach- nie jako radość, bo i ja nie zawsze
jestem dla siebie radością ale jako świadomość mojej własnej istoty!
Gdyby
wszystko przepadło a on jeden pozostał to i ja istniałabym nadal. Ale
gdyby wszystko zostało a on zniknął, wszechświat byłby dla mnie obcy i
straszny, nie miałabym z nim po prostu nic wspólnego!
Nie mogę żyć bez mego życia! Nie mogę
żyć bez mojej duszy!
Nie
umiem tego wyrazić ale z pewnością każdy człowiek zdaje sobie sprawę,
że istnieje jakaś część nas samych gdzieś całkowicie poza nami. Na cóż
by się zdało moje istnienie, gdyby ograniczało by się tylko do tego
świata!
Wszystkie słowa pochodzą z mojej ukochanej powieści jaką jest Wichrowe Wzgórza i wypowiedziane są przez Katy...

Całuśnych i cudnych Walentynek! ;)































