Szaro, buro i kolorowo...

Dzisiaj u mnie jest strasznie buro i ponuro, więc troszkę należałoby sobie ubarwić czas...
Taka mała przemiana starych fotografii, nawet nasi dziadkowie potrzebowali koloru i ubarwiali ręcznie fotografie. Jeśli o mnie chodzi to lubię te w sepii, czarno-białej tonacji jak i te kolorowane - nieco kiczowate ale zawsze ściskające mnie za serducho! ;)
Przy okazji chciałam delikatnie przypomnieć, że dziś koniec zapisów na Czekoladkę. Może jeszcze jakaś grzeczna Duszyczka znajdzie się lubiąca czekoladki to zapraszam serdecznie! ;)

Pauline Frederick

Od najmłodszych lat zafascynowana była show biznesem i bardzo chciała rozwijać się muzycznie, aby potem zostać kimś sławnym. Niestety nie miała pięknego głosu, ale za to interesowała się również aktorstwem i właśnie to uczyniło ją sławną...

Coraz bliżej Święta...

Coraz bliżej Święta to z tej okazji kilka anielskich karteczek świątecznych, może akurat jakaś się przyda do wykorzystania w Waszych pracach ...A jak nie to zawsze miło pooglądać karteczki z przed 100 lat! ;)
Pozdrawiam i życzę anielskiego nastroju aż do Świąt a może i dłużej...;)

Płomienna miłość ;)

Jestem obsesyjnie nudna zawsze ten sam motyw i zawsze różowy! ;) Ale ja płomiennie kocham tą nudę! ;)
Dla niektórych jestem infantylna i nawet się z nimi zgodzę! ;) Uważam się za szczęściarę - jeśli tylko mi się uda zdobyć nową to znaczy starą rzecz z tym ukochanym motywem. Tym razem udało mi się kupić różaną filiżankę, na moim rynku...



Od wieków kolor czerwony symbolizuje płomienną miłość. Różowy szczerą sympatię, przyjaźń i przywiązanie, biały – niewinność i szlachetne zamiary, błękitny – wierność, fioletowy- smutek, żółty to kolor zazdrości, a pomarańczowy zdradę.
Żółtego i pomarańczowego strasznie nie lubię, teraz już wiem dlaczego...;)

Nasze prababki, otrzymywały pięknie skomponowane pachnące bukiety - listy.
Jeśli dama otrzymywała bukiet złożony z kwiatów białych, czerwonych i lawendowych, tajemniczy wielbiciel oznajmiał, że zakochał się od pierwszego wejrzenia. Panna, która w bukiecie czerwonych róż znalazła jedną białą, mogła spodziewać się rychłych oświadczyn! Tuzin czerwonych róż oznaczał miłość płomienną. Gdy zaś dziewczę dostało pąk białej róży, była to wiadomość: jesteś dla mnie za młoda! Bukiet kwiatów różowych w połączeniu z czerwonymi, to było dyskretne podziękowanie szczęśliwego kochanka za wspólnie spędzoną, upojną noc! Pani, która otrzymywała od wytrwałego dotąd wielbiciela wiązankę różową, mogła już nie mieć złudzeń: to był znak, że z dawnej miłości pozostała tylko przyjaźń. Natomiast dwanaście róż: cztery czerwone, cztery białe, cztery różowe były przestrogą: kochankowie muszą starannie ukrywać swoją miłość przed światem!


Liczba kwiatów w bukiecie też miała swoją wymowę:
jeden kwiat mówił - tylko ty!
dwa kwiaty - należymy do siebie,
trzy - kocham Cię,
sześć- chcę być twoim!
osiem - nie mogę ci się oprzeć,
dziewięć - miłość do grobowej deski,
dziesięć - jesteś doskonała,
jedenaście - wspomnienie cudownych chwil,
tuzin - ubóstwiam cię,
dwadzieścia - jesteśmy dla siebie stworzeni,
dwa tuziny - rozkoszuję się naszą miłością,
trzy tuziny - rozjaśniasz moje życie,
cztery tuziny - wierna miłość.

Teraz!:)
Nie ważna ilość nie ważne jakie kwiaty oby tylko nasi Panowie o nas pamiętali i płomienną miłością obdarowywali! ;) Powiem Wam w tajemnicy, że mimo wielkiej miłości do różowych róż najbardziej uwielbiam dostawać takie bukieciki bez okazji i najlepiej jak są prosto z naszych pięknych łąk! ;) Gorzej w zimie ...;) Ale zawsze pozostaje czekoladka, którą uwielbiam nad róże! ;);)

P.s
Ciasteczka nazywają się różane, ładnie, prawda...;)

Kapelusz, nieodzowny atrybut każdej dostojnej damy.

Dziękuję za wczorajsze komentarze, zgotowałyście mi prawdziwą ucztę!;)
Za to chciałam Wam się odwdzięczyć i pokazać kilka rycin z damami. Mam nadzieję, że będą Wam się podobały! ;) Oczywiście mój różany...! ;)

Romantyczna półka

To moja nowa aranżacja. Półka jest ogromniasta, nie wiem czy widać to na zdjęciu ale musiałam zrezygnować z dwóch mniejszych, żeby ta mogła zawisnąć. Moje ściany już dawno mi powiedziały nie i nawet gdybym bardzo chciała to już nie ma miejsca cokolwiek umieścić a co dopiero taką olbrzymkę! ;) Zdjęcia próbowałam zrobić kilka razy ale niestety przy tej mglistej aurze kolory i desenie nie są takie do końca jak w rzeczywistości, szkoda...Tak w dzień wychodziła...

A tak teraz przy świetle żyrandoli! ;)


No nie najlepiej to widzę ale może tylko mi się tak wydaje...


Znalezisko strychowe Quo vadis, stare wydanie!



A tak wyglądała półka przed metamorfozą...

Myślę, że w ilości półek przypadającej na jednego mieszkańca naszej planety wiodę prym! ;)Może aranżacja Wam się spodoba, może nie... Jak pochwalicie to się ucieszę jak przemilczycie to jakoś jak zwykle /choć z bólem serca/przeżyję! ;) Buziaki! ;)

Julia Margaret Cameron

O swoim zainteresowaniu fotografią mówiła: "Chciałam uwięzić całe piękno, jakie widziałam wokół siebie i z biegiem czasu udało mi się spełnić to pragnienie". Rozpoczęła dosyć późno, bo w wieku 48 lat, za zachętą córki, która podarowała jej aparat mówiąc "Może cię zabawi, mamo, próba fotografowania podczas twojej samotności"...

Pewnie znacie bardzo dobrze tą fotografię aniołka ale pewnie nie wiecie, że zrobiona została w czasach wiktoriańskich i to przez kobietę! Dla mnie jej sposób w jaki patrzyła na świat i to świat bardzo i to bardzo różniący się od naszego jest niesamowity. Ale ja jestem duszyczką wiktoriańską i może dlatego jestem nimi zafascynowana. Ale jestem ciekawa Waszych reakcji! ;)
Tutaj więcej jej twórczości ja tylko kilka pokazuję, choć wybór był trudny...Oglądając je pamiętajcie, że to epoka wiktoriańska i nie nastawiajcie się na kanony piękna jakie są dla nas przyjęte... Myślę, że każda fotografia to taka mała historia i można ją sobie opowiedzieć według własnych odczuć! :) Julia była prawdziwą wiktoriańska artystyczną duszyczką...