Marzenie

Będąc małą dziewczynką często zatrzymywałam się przed wystawami. Nie bardzo było co podziwiać bo to były czasy nie sprzyjające  jakimkolwiek zakupom.  Ale ja patrzyłam na dekoracje! Dekoracje, które marzyłam sama tworzyć. Jak ktoś się pytał co byś chciała robić w przyszłości to mówiłam dekorować wystawy! ;) Koleżanki chciały zostać pielęgniarkami, nauczycielkami, zakonnicami a ja dekoratorką wystaw! ;)Kim? Słyszałam w odpowiedzi, przecież nie ma takiego zawodu! ;) Teraz jest, no może nie wystaw ale wnętrz! Ale wystawa to wnętrze więc moje myślenie  było troszkę na wyrost jeśli chodzi o czasy jakie przypadły mi  na  moje dzieciństwo!
Taaak nie zapomniałam o moim marzeniu bo teraz jako już ,,duża dziewczynka,,  stojąc przed wystawą też o tym samym marzę! Z tą różnicą, że już wiem, że to tylko marzenie...
Zapraszam do pooglądania ze mną witryn sklepowych! Takich jakie lubię, czyli jak za dawnych lat!

Imiona naszych Babć!

Wiecie, że kocham czasy naszych Parababek. Dlatego chciałam dziś Was poprosić o imiona Waszych Babć, Parababć a może i pra,pra...Skąd moja prośba a stąd, że jak to u mnie bywa zachwycam się przeszłością a imiona to ważna części każdej Duszy, żyjącej w danym czasie! Imiona, które dawno zostały zapomniane przez ogół ale nie zapomniane przez córki, wnuczki....Dla nich te imiona choć często już nie funkcjonujące w danym czasie są pamiętane a najbardziej Osoby, które je nosiły!
Moja kochana babcia miała na imię Julia! Imię długo zapomniane dopiero od jakiegoś czasu dość często nadawane! Jej mama Wiktoria, teraz też już używane i popularne.
Druga babcia miała na imię Aniela jej mama, Antonina! Miałam jedną koleżankę i też ma na imię Aniela ale ani ona ani moja babcia nie lubiły swojego imienia. Moja babcia nawet go nie używałam. Szkoda, bo mi się podoba! Ale to chyba zasługa B. Prusa!
Pragnę przypomnienia  pięknych przedwojennych imion. Imion naszych Babć! ;)

Karteczka oczywiście pochodzi z mojej kolekcji! Jest z 1912 roku, czyli roku urodzenia jednej z mojej babci! Koronka przedwojenna.
Pozdrawiam i życzę słoneczka bo u mnie szaro, buro....

Dzieciaczki

Klamka zapadła

 

Klamka zapadła powinnam powiedzieć i już więcej nie pokazywać starych fotografii, które zawładnęły moją duszą! 

Ale tego nie powiem a raczej nie napiszę! ;)

 Kolejna kartka  mojej kolekcji  z  ulubioną dziewczynką. Taka jesienna, nostalgiczna troszkę smutna ale czyż nie piękna!

Do tego stary zamek od drzwi! Drzwi, których już dawno nie ma a klucz, hmmm nie pasuje ale czy to teraz ma jakieś znaczenie! ;)

Pozdrawiam z nostalgią w tle!

Clementina Hawarden, wiktoriańska Duszyczka

Lady Clementina Hawarden,  (ur. 1 czerwca 1822, zm. 19 stycznia 1865) – brytyjska fotografka, działająca pod koniec lat 50. i w pierwszej połowie lat 60. XIX w.

 Była fotografką-amatorem, jednym z wielu, jacy działali w tym  czasie. Oprócz niej byli to m.in. Lewis Carroll czy Julia Margaret Cameron. 
Tutaj pisałam o Cameron! Hawarden zaczęła fotografować mając niecałe czterdzieści lat, Cameron – pięćdziesiąt. Obie weszły do kanonu wczesnej fotografii, tym niemniej to Cameron jest lepiej znana szerokiej publiczności.

Na swoich wczesnych pracach, wykazujących wpływ barokowego malarstwa holenderskiego, obrazów Thomasa Gainsborough i fotografii Henry'ego Peacha Robinsona, przedstawiała okoliczne krajobrazy, służbę i rodzinę. Zdjęcia te nie były publicznie prezentowane za jej życia. 
Jestem zakochana w jej fotografiach! Takie kobiety jak ona czy Cameron mi uświadamiają, że na nic w życiu nie jest za późno!
A przecież  miały na pewno trudniej niż my teraz w dzisiejszych czasach! Choć wszystkie fotografujemy ulotne chwile to czy potrafiły  przekazać  prawdziwą ulotność tej chwili...

Źródło: Wikipedia/Biografia C.Hawarden

Różana witrynka!

Jak to u mnie bywa wszystko pochodzi z odzysku! Witrynkę kupiłam za 20 zł więc cena atrakcyjna jak na taki mebelek! Była w opłakanym stanie cała pomalowana olejną farbą włącznie z szybkami. Pomyślałam, że zlikwiduję je i wstawię siatkę ale jak zaczęłam czyścić to szkoda mi się zrobiło i zostawiłam szybki na swoim miejscu. Ale co się naskrobałam, to na samą myśl słabo mi się robi! ;) Pomalowałam potem na swój ulubiony sposób...

 

Aniołek pochodzi z mojej anielskiej kolekcji. Kupiłam go już dość dawno od Arine. Jeszcze jeden taki wiktoriański jest obok niego też od tej samej Duszyczki. Pokażę go, bo jest podobny do mnie! Chodzi mi o styl ubioru! ;)

 

W witrynce umieściłam taką jak lubię różaną zdekompletowaną porcelanę!;)

Życzę różanego dnia, oczywiście bez kolców! ;)

:)