Chcę na tym świecie mieć swój własny świat, niech z nim przepadnę lub się z nim ocalę.
Richard Wagner, Tristan i Izolda

poniedziałek, 10 stycznia 2011

Kremowo





Dziwny ten okres, początek Nowego Roku. Wszyscy mają limit prezentów na jakiś czas wyczerpany, portfel dużo lżejszy. A z okien wystaw sklepowych zaprasza 50-tka, wejdź dziś wszystko za połowy ceny. Co do tej połowy to jakoś dziwnie nigdy po przeliczeniu nie wychodzi ale ja nie najlepsza jestem w liczeniu, więc może się mylę ;) A właśnie uległam tym zachętom reklamowym i kupiłam sobie sweterek. Sweterek jest z wstawkami koronkowymi i to one mnie oczarowały. Zresztą już kiedyś pisałam nie kupuję ciuszków jeśli nie posiadają grama koronki, to takie moje małe dziwactwo...;) Sweterek wygląda jakby był robiony ręcznie i to też jest fajne.

P.s
Przepraszam wszystkich ale ostatni post musiałam usunąć, bo ciągle mi wychodził jakiś błąd.
Angel Ciebie najbardziej, bo zostawiłaś komentarz...
Pozdrawiam wszystkie Duszyczki, które do mnie zaglądają i zostawiają komentarze. I również pozdrawiam te Duszyczki, które do mnie zaglądają a nie zostawiają komentarzy ;)
Buziaki dla wszystkich...

sobota, 8 stycznia 2011

Charlie Chaplin - City Lights




Człowiek, który bawił i wzruszał...

Chaplin o swoim życiu:
Kiedy naprawdę zacząłem kochać samego siebie Kiedy naprawdę zacząłem kochać samego siebie, uświadomiłem sobie, że emocjonalny ból i cierpienie są tylko ostrzeżeniem dla mnie, żebym nie żył wbrew własnej prawdzie. Dziś wiem, że to się nazywa AUTENTYCZNOŚCIĄ. Kiedy naprawdę zacząłem kochać samego siebie, zrozumiałem, jak żenujące jest dla innych, gdy narzucam im własne pragnienia, wiedząc, że ani nie nadszedł odpowiedni czas, ani tamta osoba nie jest na to gotowa, nawet jeśli byłem nią ja sam. Dziś wiem, że to się nazywa SZACUNKIEM DO SAMEGO SIEBIE. Kiedy naprawdę zacząłem kochać samego siebie, przestałem tęsknić za innym życiem i mogłem dostrzec, że wszystko wokół mnie stanowi zaproszenie do rozwoju. Dziś wiem, że to się nazywa DOJRZAŁOŚCIĄ. Kiedy naprawdę zacząłem kochać samego siebie, zrozumiałem, że zawsze i we wszystkich okolicznościach jestem we właściwym momencie i we właściwym miejscu i że wszystko, co się dzieje, jest właściwe. Od tamtej pory mogłem być spokojny. Dziś wiem, że to się nazywa WEWNĘTRZNĄ PEWNOŚCIĄ. Kiedy naprawdę zacząłem kochać samego siebie, przestałem ograbiać się z wolnego czasu i przestałem tworzyć kolejne wielkie plany na przyszłość. Dziś robię tylko to, co sprawia mi radość i przyjemność, co kocham i co sprawia, że moje serce się uśmiecha. I robię to na swój sposób i we własnym tempie. Dziś wiem, że to się nazywa RZETELNOŚCIĄ. Kiedy naprawdę zacząłem kochać samego siebie, uwolniłem się od tego wszystkiego, co nie było dla mnie zdrowe. od potraw, ludzi, przedmiotów, sytuacji i od wszystkiego, co wciąż odciągało mnie ode mnie samego. Na początku nazywałem to zdrowym egoizmem Ale dziś wiem, że to MIŁOŚĆ DO SAMEGO SIEBIE. Kiedy naprawdę zacząłem kochać samego siebie, przestałem chcieć zawsze mieć rację. Dzięki temu rzadziej się myliłem. Dziś wiem, że to się nazywa SKROMNOŚCIĄ. Kiedy naprawdę zacząłem kochać samego siebie, wzbraniałem się przed życiem w przeszłości i troską o własną przyszłość. Teraz żyję chwilą, w której dzieje się WSZYSTKO. Żyję więc teraz każdym dniem i nazywam to DOSKONAŁOŚCIĄ. Kiedy naprawdę zacząłem kochać samego siebie, uświadomiłem sobie, że moje myślenie może uczynić ze mnie chorego nędznika. Kiedy jednak zwróciłem się do sił mojego serca, mój rozum zyskał ważnego wspólnika. Ten związek nazywam dziś MĄDROŚCIĄ SERCA. Nie musimy już się obawiać sporów, konfliktów i problemów z samymi sobą i z innymi, ponieważ nawet gwiazdy wpadają na siebie, tworząc nowe światy. Dziś wiem, że TO JEST WŁAŚNIE ŻYCIE!

środa, 5 stycznia 2011

A tribute to Lily Elsie in the title role of The Merry Widow, London, 1907





Spodobało Wam się w wczorajszym poście pierwsze zdjęcie. Więc postanowiłam pokazać kilka innych zdjęć z tą przepiękną kobietą. Jest nią Lily Elsie aktorka piosenkarka, żyjąca na przełomie XIX i XX wieku. Myślę, że miała szczęście z taką urodą i talentem żyć w pięknych czasach...






wtorek, 4 stycznia 2011

Fashion - Edwardian 1


Moja ukochana epoka Edwardiańska, kwintesencja kobiecości...



poniedziałek, 3 stycznia 2011

Romantyczna Migrenka ;)


Moja najnowsza praca, stworzona z wielkiej miłości do koronek i sentymentu do tego mojego zdjęcia. Piszę mojego bo chyba jest już kojarzone z moim blogiem. Migrenka jak to Kasia ją kiedyś nazwała a raczej jej Mąż jest już długo moim banerkiem. I już chyba tak zostanie. Zdjęcie wydrukowane na materiale lnianym do tego stara firanka, koronka i stara serwetka.Wszystko przyklejone na deseczce drewnianej...
Trochę już zrobiłam Migrenek ta jednak jest całkowicie w moim stylu, więc nie pogniewam się jak jakiejś Duszyczce nie przypadnie do gustu. Ale z drugiej strony ucieszy mnie jak Komuś się spodoba ;) Romantycznego dnia :)
Buziaki!

sobota, 1 stycznia 2011

Przeminęło z wiatrem...


Mamy Nowy Rok a ja i tak ciągle tęsknię za starymi dobrymi czasami.
Moja dusza urodziła się 100 lat temu a ciało dużo później ;) A podobno to powinno być spójne.
Widocznie są takie przypadki nie trafienia w swoje przeznaczenie. Pewnie jestem takim właśnie dziwnym przypadkiem. Bo czuję, że byłam, żyłam w tamtych czasach a z tymi jestem związana tylko ze swoimi ukochanymi Duszyczkami. To One sprawiają, że jestem szczęśliwa! :)
Tak więc jestem sercem i ciałem tutaj w tym obecnym świecie ale duszą daleko, daleko ...
To właśnie ta moja tęsknota za tamtymi moimi latami nie pozwala mi zaznać spokoju duszy.
Ale nie martwcie się potrafię z tym żyć, nauczyłam się, to nie jest takie trudne ale może czasami męczące...Pewnie nikt mnie nie zrozumie, bo przecież ja sama nie rozumiem tego i do tego trzeba to czuć co ja czuję. Więc nie oczekuję zrozumienia od świata, może tylko akceptacji mojej osoby, mojego dziwnego przypadku...
Buziak i dziękuję za piękne życzenia! :)
Pocztówka noworoczna pochodzi z mojej skromnej kolekcji.

wtorek, 28 grudnia 2010

Płaczka ze mnie ;)



Choinka to magia świąt i cudnie, że każdy z nas może ją tworzyć według własnego gustu i upodobania. Lubię oglądać choineczki i podziwiać je ale zawsze wracam do swojej z wielkim sentymentem i wzruszeniem. Jak ubiorę choineczkę, zapalę światełka to się wzruszam i sobie płaczę :) Mój Ukochany mówi, że to taka u mnie tradycja a ja po prostu jestem za bardzo wrażliwa. Moja Siostra natomiast mówi, że coś mam z hormonami nie tak :) No ale przecież nie pójdę z tym do lekarza ;) Bo jakby się dowiedział, że na bajkach, filmach, a nawet reklamach jeszcze płaczę, to lepiej nie mówić... To mój magiczny kącik...












A to mój świąteczny zakup. Aniołki wystawiła Agatka na aukcji na rzecz WOŚP. Więcej dowiecie się u niej na blogu. Nie mogę się już ich doczekać to miłe, że będę miała aniołki zrobione przez nią, bo jestem wielką fanką jej zdolnych łapek. A poza tym pieniądze pójdą na szczytny cel! :)



Dziękuję za życzenia świąteczne, przyniosły mi dużo radości! :)